Sprawozdanie Merytoryczne 2008
| 
SPRAWOZDANIE MERYTORYCZNE
2008
MIĘDZYNARODOWE STOWARZYSZENIE POMOCY
„SŁYSZE SERCE”
UL. SKARBOWA 28
91-473 ŁÓDŹ
tel./fax 042 616 09 69
www.slyszeserce.org.pl
Nr konta: Raiffeisen Bank Polska S.A. 89 1750 1093 0000 0000 0151 5004
To, co możesz uczynić
jest tylko maleńką kroplą w ogromie oceanu,
ale jest właśnie tym,
co nadaje znaczenie Twojemu życiu.”
A. Schweitzer
O Stowarzyszeniu „Słyszę Serce”:
Stowarzyszenie „Słyszę Serce” powstało w Łodzi 16 lutego 1993 roku z inicjatywy grupy młodych ludzi, chcących działać na rzecz dzieci i młodzieży uczącej się w łódzkich szkołach dla niesłyszących. Stowarzyszenie, obchodzące w 2008 r. 15-lecie swojej aktywności, wielokrotnie dało się poznać jako organizacja animująca w regionie łódzkim, jak i w całej Polsce, programy i projekty istotne
z punktu widzenia rozwoju społecznego.
Nasza misja:
Misją Stowarzyszenia jest wzmacnianie „małych ojczyzn” poprzez stwarzanie możliwości rozwoju tym jej członkom, którzy niepełnosprawni fizycznie, społecznie czy ekonomicznie nie mają szans na korzystanie z dobrodziejstw współczesnej cywilizacji lub pozbawieni oparcia w domu, szkole,
u przyjaciół, nie odnajdują się w otoczeniu, w którym przyszło im żyć.
Nasza wizja:
Otwarci na współpracę, chętni do wymiany myśli, członkowie, wolontariusze i pracownicy Stowarzyszenia „Słyszę Serce” wierzą, że wspieranie najsłabszych sprzyja urzeczywistnieniu idei zrównoważonego rozwoju społecznego i niwelowaniu dysproporcji, które uniemożliwiają lub co najmniej spowalniają integrację wspólnot lokalnych.
Chcemy być aktywną organizacją zorientowaną na potrzeby osób, które z powodów ekonomicznych, czy w wyniku przebytych chorób lub wad wrodzonych są spychane na margines.
Nasze wartości:
Nie wyobrażamy sobie naszej działalności, bez prostego motta „razem łatwiej”. To znaczy, że we wspólnocie z innymi jesteśmy silniejsi, sprawniejsi, efektywniejsi, bliżsi lepszym rozwiązaniom. Nasze umiejętności i zasoby, dodane do innych, tworzą pozytywne zaplecze, konieczne do przezwyciężania problemów dnia codziennego.
Podejmujemy starania, aby w najmniejszą rzecz jaka od nas zależy, włożyć maksimum naszych zdolności i sił. Aby efekt naszej pracy, był najlepszy z możliwych w danym czasie i miejscu.
Podejmując różnorakie działania, z uwagą nasłuchujemy tego, co otoczenie ma do powiedzenie. Czego potrzebuje… Nie chcemy realizować swoich idei, tylko rzetelnie odpowiadać na potrzeby wspólnot lokalnych – na głos człowieka w jego trudnościach.
Co robimy:
Dużą uwagę skupiamy na relacjach z najbliższym środowiskiem lokalnym, w którym działamy,
a którego mieszkańcy są odbiorcami usług świadczonych przez Stowarzyszenie. Stąd stałe relacje
z Miejskim Ośrodkiem Pomocy Społecznej, właściwymi wydziałami Urzędu Miasta Łodzi, oddziałem terenowym Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych oraz przedsiębiorcami prywatnymi, którzy wspierają wiele działań socjalnych i edukacyjnych.
Jak działamy:
Swoją działalnością przede wszystkim tę grupę dzieci i młodzieży, dla której nie ma zbyt wielu ofert pomocy. Obok działań bezpośrednio związanych z niepełnosprawnymi, angażujemy się również
w prace na rzecz demokratyzacji życia społecznego.
Stowarzyszenie rozwija swoją działalność głównie w zakresie:
▪ Usamodzielnienia i integracji osób niepełnosprawnych ze społeczeństwem;
▪ Nowoczesnych metod edukacji dzieci i młodzieży;
▪ Informacji i doradztwa;
▪ Animacji działań kulturalnych;
▪ Współpracy i rozwoju sektora społecznego w Polsce;
▪ Krzewienia idei integracji europejskiej i współpracy międzynarodowej;
Ponieważ w głównym obszarze zainteresowania Stowarzyszenia leżą sprawy związane
z wyrównywaniem szans udziału w życiu społecznym osób defaworyzowanych, dlatego dla tych osób prowadzone są programy rehabilitacyjne, profilaktyczne i edukacyjne, organizowane są spotkania informacyjne, udzielane są porady prawne oraz ułatwia się dostęp do specjalistów.
Wśród głównych beneficjentów Stowarzyszenia znajdują się osoby niepełnosprawne, dzieci
i młodzież ze środowisk defaworyzowanych. Z myślą o nich utworzone zostały i są prowadzone stałe placówki (Świetlica Socjoterapeutyczna „Słyszę Dzieciaka”, Świetlico – Klub dla Niesłyszących, Niepubliczne Przedszkole Integracyjne, Warsztaty Terapii Zajęciowej).
Zespół Stowarzyszenia „Słyszę Serce”:
Stowarzyszenie ciągle stara się tak dobierać członków do zespołu, aby był to Zespół, który ma wizję i „duszę”. Aby podejmował działania tam, gdzie jest najwięcej do zrobienia. Stąd z jednej strony opieramy swoją wiedzę na kontaktach z liderami polskiego sektora pozarządowego podczas szkoleń, konferencji, spotkań roboczych. Z drugiej strony słuchamy potrzeb środowiska lokalnego i staramy się podejmować efektywne działania.
Nasza codzienność wspierana jest pracą wolontariuszy, stanowiącą nieocenioną pomoc
w realizacji konkretnych zadań. Etatowy Zespół wsparty ich zapałem przeformułowuje czasami poglądy na konkretne rozwiązania czy podjęte przedsięwzięcia. „Odświeża” jakby swoją gorliwość w realizacji konkretnych celów społecznych.
Zarząd Stowarzyszenia „Słyszę Serce” od maja 2005r.:
Marek Marusik V-ce Przewodniczący
Agata Sarzała Sekretarz
Piotr Żłobiński Skarbnik
Anna Chodakowska Członek Zarządu
Dorota Cichewicz Członek Zarządu
Komisja Rewizyjna:
Ewa Klita
Justyna Marganiec
Walne Zgromadzenie Członków Stowarzyszenia w dn. 14.05.2008r. uchwaliło większością głosów nowy skład Zarządu i Komisji Rewizyjnej:
Zarząd Stowarzyszenia „Słyszę Serce”
Wioletta Gawrońska V-ce Przewodnicząca
Elżbieta Ejsbrejner - Górska Sekretarz
Tadeusz Adamus Skarbnik
Marta Kamińska Członek Zarządu
Komisja Rewizyjna:
Ewa Klita
Justyna Marganiec
Walne Zgromadzenie Członków Stowarzyszenia w dn. 17.11.2008r. uchwaliło większością głosów nowy skład Komisji Rewizyjnej:
Komisja Rewizyjna:
Ewa Klita
Magdalena Ungier
PROGRAMY I PROJEKTY STAŁE
Niepubliczne Przedszkole Integracyjne ”Słyszę Dzieciaka”
Pozostając pod urokiem zajęć realizowanych od 2002 roku w naszym Przedszkolu, które dostarczyły dzieciom okazji do cudownej zabawy wypełnionej radosnym działaniem i umożliwiającej odczuwanie wielkiej, dziecięcej satysfakcji z samodzielnego pokonywania trudności, postanowiliśmy te same wzorce i doświadczenie kontynuować w roku 2008.
Niepubliczne Przedszkole Integracyjne „Słyszę Serce” jest otwarte dla wszystkich dzieci,
a w szczególności dla dzieci z następującymi zaburzeniami rozwoju:
▪ Opóźnionym rozwojem mowy;
▪ Opóźnionym rozwojem psychoruchowym;
▪ Zaburzonym rozwojem percepcji wzrokowej i słuchowej;
▪ Obniżoną sprawnością grafomotoryczną.
Do Przedszkola Integracyjnego przyjmowane są dzieci od 2,5 do 6 roku życia.
W 2008 roku uczęszczało do naszej placówki 38 dzieci, w tym troje z orzeczeniami o kształceniu specjalnym, jedno z orzeczeniem o potrzebie wczesnego wspomagania rozwoju, dwoje z orzeczeniami
o niepełnosprawności i troje dzieci posiada orzeczenie o odroczeniu rozpoczęcia spełniania obowiązku szkolnego. Dwoje dzieci jest w trakcie badań i pod stałą opieką poradni psychologiczno-pedagogicznej,
w tym jedno dziecko pod opieką poradni psychiatrycznej. Dzieci przydzielone są do grup pod względem wiekowym: 2,5-4 latki, 5-latki i 6-latki z uwzględnieniem rozwoju intelektualnego i emocjonalnego każdego dziecka. W każdej grupie odbywają się codziennie zajęcia z podstawy programowej MEN, zajęcia dodatkowe i indywidualna terapia logopedyczna i psychologiczna. Ze względu na integracyjny charakter program został odpowiednio dostosowany do wieku i możliwości rozwojowych dzieci przy uwzględnieniu standardów edukacyjnych.
Oprócz zajęć dydaktycznych 8 dzieci uczęszczało na zajęcia z terapii pedagogicznej prowadzone przez dyrektora placówki. Na zajęcia zakwalifikowane zostały dzieci z zaburzonym rozwojem percepcji wzrokowej i słuchowej, z obniżoną sprawnością grafomotoryczną, z opóźnionym rozwojem mowy,
z deficytami koncentracji uwagi oraz obniżonym tonusem mięśniowym. 17 dzieci posiadających wadę wymowy lub opóźniony rozwój mowy uczęszczało na zajęcia z logopedii.
Zadaniem psychologa pracującego w naszym Przedszkolu jest współpraca z rodzicami
w sprawach rozwojowych dzieci, prowadzenie indywidualnych zajęć z dziećmi potrzebującymi opieki psychologicznej oraz formułowanie wstępnych diagnoz co do ich rozwoju.
Na terenie przedszkola odbywały się zajęcia dodatkowe:
▪ Gimnastyka korekcyjna
▪ Język angielski
▪ Rytmika
▪ Religia
▪ Taniec
▪ Logopedia
▪ Terapia Pedagogiczna
Dzieci uczęszczające do Niepublicznego Przedszkola Integracyjnego traktowane są podmiotowo. Mają prawo do zorganizowanego procesu opiekuńczo-wychowawczo-dydaktycznego, zgodnie z zasadami higieny pracy, a w szczególności do:
▪ Zachowania własnej proporcji między zabawą, nauką i pracą.
▪ Odpoczynku i czasu na własną inicjatywę.
▪ Uczestnictwa w zabawie i zajęciach na świeżym powietrzu.
▪ Rozwijanie w jak najpełniejszym zakresie osobowości, talentów, zdolności umysłowych i fizycznych.
Współczesne koncepcje wychowania przedszkolnego akcentują konieczność uznania naturalnej tendencji rozwojowej, wyrażającej się w aktywności własnej dziecka stanowiącej jeden z zasadniczych czynników rozwoju. Dlatego też w naszej edukacji dziecka przedszkolnego szczególnie pożądaną jest ta odmiana aktywności dziecka, którą określiliśmy jako aktywność twórczą. Jest to aktywność, jaką dziecko podejmuje dla niej samej, dla przyjemności, dla satysfakcji, jaką przynosi działanie, a nie polecenie, czy na skutek nacisku otoczenia. Kształtowanie się twórczej aktywności dziecka sprzyja między innymi stawianie go w sytuacji problemowo – otwartej poprzez formułowanie różnych propozycji czy gotowych już zadań, które są nastawione na jakiś cel, ale droga do niego ma być odnaleziona czy stworzona przez dziecko. Otwarta sytuacja zadaniowa, otwarta relacja nauczyciel – dziecko oraz otwarta organizacja pracy w naszym przedszkolu stanowią warunki sprzyjające kierowaniu rozwojem dziecka przez jego aktywność twórczą, czyli przez odkrywanie i kreowanie świata przez siebie samego.
Kadra pedagogiczna, pracująca nad stworzeniem programu autorskiego nastawionego na wspomaganie rozwoju umysłowego dziecka wraz z jego edukacją wzbogaconego o techniki twórczego myślenia, kierowała się mottem: „ Dobrze zna się tylko to, czego dokonało się samemu” /Binet/. Zabawy
i gry dydaktyczne uznaliśmy za ważny czynnik optymalizujący proces integracji, wychowania i nauczania przedszkolnego. Uruchamiane w ten sposób mechanizmy orientacyjno – poznawcze, motywacyjne
i społeczno – wychowawcze w zachowaniach dzieci przyczyniły się do minimalizowania trudności
i niepowodzeń. Zabawy oraz gry dydaktyczne stały się określonego rodzaju rozrywką umysłową, a jej wynik był naturalną i bezbolesną dla dziecka oceną jego wysiłków porównywalną z wynikami innych uczestników zabawy. Aktywność dziecka w formie zabawy była bardzo pomocna w rozwijaniu zdolności dostrzegania znaczących elementów obserwowanych faktów i zdarzeń, wskazywaniu różnych zależności
i związków przyczynowo – skutkowych.
Bardzo ważną sprawą, którą podjęliśmy jest to, aby na poziomie wychowania przedszkolnego realizować należycie program terapii mowy i słuchu.
Przedszkole promowało również ideę integracji wewnątrzprzedszkolnej oraz ze środowiskiem najbliższym dziecku. Celem kształcenia i wychowania dzieci niepełnosprawnych w naszym Przedszkolu jest przygotowane ich do względnie niezależnego funkcjonowania w społeczeństwie. Istota integracji, jaką wyznajemy to tworzenie dla tych dzieci, w ich środowisku, którym jest rodzina, szkoła, grupa rówieśnicza oraz środowisko lokalne, takich warunków, by mogły się one pomyślnie rozwijać, bawić
i uprawiać różne rodzaje działalności wspólnie ze swoimi pełnosprawnymi kolegami. Bez względu na rodzaj niepełnosprawności, każde dziecko ma te same pogrzeby osiągania określonych celów.
Integracja nie jest, więc jednostronnym procesem, w którym dzieci niepełnosprawne zostaną włączone do grupy dzieci zdrowych, lecz jest to proces obustronny. Każdy od każdego czegoś się uczy, każdy musi znaleźć swoje miejsce w grupie i porazić sobie z powstającymi trudnościami.
Priorytetem także dla nas i naszych podopiecznych było i jest budowanie więzi międzyludzkich, podobnie jak poczucia godności własnej i szacunku dla wartości. Reforma systemu edukacyjnego wymaga od nas — nauczycieli — podmiotowego i partnerskiego traktowania uczniów. Takie podejście założyliśmy również w ramach współpracy z osobami, które współdecydują o stanie edukacji — rodzicami dzieci. Aby nasza współpraca nie opierała się na stereotypowym przebiegu informacji
i rutynowym zachowaniu, podjęliśmy działania zmierzające do zintegrowania rodziców. Wspólnie zorganizowaliśmy zabawy mikołajkowe, Wigilię, Dzień Babci i Dziadka, Wielkanocne zajączki, konkursy plastyczne i muzyczne, Dzień Dziecka, Dzień Matki oraz inne wyjścia i spotkania plenerowe.
Warsztaty Terapii Zajęciowej
Warsztaty Terapii Zajęciowej powstały w grudniu 2003 roku. Jednostką prowadzącą Warsztaty
i zarazem organem założycielskim jest Międzynarodowe Stowarzyszenie Pomocy „Słyszę Serce”, które początkowo działało wyłącznie na rzecz osób niesłyszących, lecz z biegiem lat – po rozpoznaniu potrzeb
i problemów społeczności lokalnych – rozszerzyło swą działalność na rzecz osób niepełnosprawnych nie tylko słuchowo, ale również upośledzonych umysłowo i niepełnosprawnych ruchowo oraz osób marginalizowanych i defaworyzowanych społecznie, w tym dzieci i młodzieży. Wynikiem poszukiwania rozwiązań i możliwości pomocy wyżej wymienionym grupom było właśnie między innymi utworzenie Warsztatów Terapii Zajęciowej przy Stowarzyszeniu.
Uczestnicy
Do Warsztatów „Słyszę Serce” uczęszcza 31 podopiecznych powyżej 18 roku życia
z orzeczeniem o niepełnosprawności i wskazaniem na WTZ. Są to osoby o różnym stopniu niepełnosprawności i z różnymi dysfunkcjami, ponieważ nasze warsztaty nie dobierają uczestników pod kątem jakiegoś konkretnego schorzenia, lecz dają szansę wszystkim niepełnosprawnym potrzebującym pomocy. Nasi podopieczni to osoby z porażeniem mózgowym, upośledzeni umysłowo z różnym stopniem upośledzenia, aż 8 naszych uczestników na stałe porusza się na wózkach, 1 osoba jest niewidoma,
a 2 niedowidzące.
W zakresie integracji ze środowiskiem podopieczni prezentowali swoje dokonania oraz informowali zainteresowanych o działalności WTZ podczas następujących działań:
▪ prezentacja prac podopiecznych na „III Ogólnopolskim Festiwalu Haftu, Koronki i Rękodzieła”
▪ udział w imprezach dla osób niepełnosprawnych: „Słońce niech wschodzi tam gdzie my”, „Bądźmy razem”, „Radogoszcz razem”
▪ prezentacja prac podopiecznych w galerii „Stara Plebania”
▪ wystawa prac podopiecznych w Dzielnicowej Bibliotece Publicznej Łódź – Bałuty filia nr 28
▪ wysłanie prac podopiecznych celem prezentacji w Ośrodku Szkoleniowym Instytutu Rozwoju Służb Społecznych PFRON
▪ udział w I festiwalu muzycznym „POLSKA & PERU”
▪ nawiązanie współpracy z Ambasadą Wielkiej Brytanii – „Dni Kultury Brytyjskiej” w WTZ
▪ nawiązanie współpracy z Polskim Związkiem Futbolu Stołowego – wspólny trening i pokazy z okazji rozgrywek w trambambulę
W zakresie aktywizacji zawodowej i społecznej podopieczni jako uczestnicy wzięli udział
w następujących projektach:
▪ Trening Umiejętności Społecznych „LIFE SKILLS” Fundacja Dzieci i Młodzieży - Przygotowanie
i realizacja projektu mającego na celu integrację społeczną oraz naukę umiejętności społecznych dla młodzieży - projekt realizowany jako pierwszy w Europie w WTZ przez osoby niepełnosprawne – 15 osób, praca w projekcie – 8 osób (przewidziana kontynuacja w roku 2009)
▪ Centrum Doradztwa Zawodowego i Wspierania Osób Niepełnosprawnych Intelektualnie „DZWONI” - Polskie Stowarzyszenie na Rzecz Osób z Upośledzeniem Umysłowym – 11 osób (przewidziana kontynuacja w roku 2009)
▪ Nowe Horyzonty na Drodze Osób Niepełnosprawnych – prezentacja projektu – w spotkaniu wzięło udział 12 podopiecznych, z porad skorzystały 2 osoby oraz w spotkaniu z przedstawicielem Wojewódzkiego Urzędu Pracy – 12 osób
▪ Dzięki stałej współpracy z wolontariuszami podopieczni mogą nieodpłatnie uczestniczyć w nauce podstaw języka angielskiego i hiszpańskiego.
Warsztaty współpracują w zakresie praktyk studenckich i wizyt studyjnych z WSHE oraz Wyższą Szkołą Informatyki – wizyta studyjna grupy studentów; z Uniwersytetem Łódzkim – w ramach programu SOCRATES zajęcia praktyczne dla 2 studentów (pedagogika społeczna)z Łotwy; z centrum „Opus” – wizyta studyjna uczestników projektu z Białorusi; z Ligą Kobiet Polskich w zakresie pracy grupy wsparcia dla rodziców; z Dzielnicową Biblioteką Publiczną Łódź – Bałuty filia nr 28 – pogadanka dla młodzieży gimnazjalnej „Prezentacja celów i założeń działania WTZ jako formy rehabilitacji osób niepełnosprawnych”, wystawy prac podopiecznych. Corocznie WTZ biorą udział w akcji PCK „Góra grosza”.
Organizacja zajęć, pracownie, terapia zajęciowa
Zajęcia na Warsztatach odbywają się od poniedziałku do piątku w godzinach od 8 do 16. Uczestnicy są podzieleni na 5 pięcioosobowych grup+1grupa sześcioosobowa, w których odbywają się zajęcia terapeutyczne. W ciągu dnia każda z grup odbywa zajęcia w czterech różnych pracowniach zgodnie z ułożonym grafikiem zajęć. Na warsztaty podopieczni – jeśli wyrażą tylko taką potrzebę - dowożeni są transportem dostosowanym do przewozu osób niepełnosprawnych, w tym samochodem będącym własnością WTZ „Słyszę Serce”. Z przewozów korzysta zdecydowana większość podopiecznych - na koniec 2008 roku 29 spośród 31 uczestników.
Podopieczni korzystają z terapii w pracowniach:
- gospodarstwa domowego i higieny - podopieczni uczą się przede wszystkim samodzielności
i zaradności życiowej. Tych praktycznych umiejętności nabywają poprzez naukę wykonywania prostych potraw kulinarnych, gotowania, pieczenia, obsługi urządzeń kuchennych, układania menu. W ramach treningu ekonomicznego podopieczni uczestniczący w zajęciach pracowni gospodarstwa domowego wraz z terapeutą planują wydatki i dokonują zakupów. Pracownia wyposażona jest w kuchnię elektryczną
z piekarnikiem, kuchnię mikrofalową, lodówkę, zmywarkę, drobny sprzęt zmechanizowany, naczynia kuchenne.
- komputerowej - podopieczni zapoznawani są z zasadami pracy komputerów, działania internetu, uczą się obsługiwać drukarki, aparaty, bindownicę, kserokopiarkę, laminarkę itd. Uczestnicy podczas zajęć wykorzystują różne programy, gry edukacyjne, multimedia. Podopieczni uczą się pisania na komputerze
i wykonywania prostych prac biurowych. Sala komputerowa wyposażona jest w siedem komputerów, drukarkę, skaner, cyfrowy aparat fotograficzny, kamerę wideo oraz zestaw licencjonowanych programów (Windows, Office, Norton Antyvirus).
- plastyczno-pedagogicznej - uczestnicy rozwijają zdolności i wyobraźnię plastyczną. Poprzez posługiwanie się nowymi narzędziami stymulują swój rozwój psychoruchowy i sprawność manualną, wspomagają rozwój koordynacji wzrokowo-ruchowej i grafomotoryki, rozwijają i doskonalą zmysły, spostrzegawczość, płynność ruchów rąk, świadomość aktywności plastycznej, zdolności kompozycji
i zdolności doboru różnych form przestrzennych. Pracownia ta, jak sama nazwa wskazuje, zajmuje się nie tylko rehabilitacją polegającą na wykonywaniu prac plastycznych, lecz również na kształceniu realizowanym dzięki odpowiedniemu doborowi tematów i umiejętnemu ich przedstawieniu przez terapeutę w trakcie wykonywania dzieł.
- muzykoterapii - podstawowym celem muzykoterapii jest relaksacja. Dzięki niej trudna, męcząca gimnastyka - przy muzyce staje się łagodniejsza, przyjemniejsza i mniej bolesna. Zajęcia muzyko-terapeutyczne przygotowują i usprawniają do samodzielnego wykonywania podstawowych czynności życiowych oraz przede wszystkim uczą radzenia sobie ze stresem. Oprócz relaksacji uczestnicy w trakcie zajęć mają okazję poznawać instrumenty muzyczne, różne gatunki muzyczne oraz wykonawców. Pracownia wyposażona jest w gitarę, keybord, instrumenty perkusyjne oraz sprzęt audiowizualny.
- rękodzieła - uczestnicy mają możliwość samorealizacji artystycznej poprzez różnorakie techniki plastyczne. Dzieła powstałe w trakcie tych zajęć są prezentowana na wielu konkursach, kiermaszach
i wystawach.
- rehabilitacyjnej - głównym celem działalności pracowni rehabilitacyjnej jest przywrócenie sprawności fizycznej, jeśli jest to możliwe w danym schorzeniu. Rehabilitacją objęci są wszyscy uczestnicy warsztatów. Ćwiczenia są indywidualne i dostosowane do możliwości podopiecznego. Pracownia wyposażona jest w odpowiedni sprzęt do ćwiczeń – UGUL, rowerek, PowerRider, piłki terapeutyczne, specjalistyczną lampę nagrzewającą, wałek rehabilitacyjny.
Podopieczni znajdują się pod stałą opieką:
- psychologa, który zajmuje się każdym z uczestników indywidualnie, stawia im diagnozy, pomaga
w rozwiązywaniu problemów, uczy ich rozwijać kompetencje społeczne. Z grupy uczestników zostały wybrane osoby do indywidualnej terapii podtrzymującej. Problemy poruszane w trakcie spotkań to: izolacja społeczna, radzenie sobie z niepełnosprawnością, trudności w komunikacji i ekspresji uczuć. Ponadto utworzono małą grupę terapeutyczną, gdzie podejmowane zagadnienia i ćwiczenia koncentrują się wokół: budowania empatii, radzenia sobie ze stresem, komunikacji, treningu asertywności. W ramach swoich obowiązków psycholog przeprowadza również mediacje między podopiecznymi i konsultacje dla rodziców.
- logopedy, który w ramach terapii logopedycznej kompleksowo diagnozuje zaburzenia rozwoju mowy
i wady wymowy tych spośród uczestników, u których one występują, a następnie ustala główne cele i przebieg terapii logopedycznej dostosowanej do indywidualnych możliwości psychofizycznych pacjenta.
- pielęgniarki, która na co dzień udziela doraźnej pomocy medyczno-pielęgniarskiej oraz wdraża swój program pro zdrowotny przeprowadzając pogadanki na temat zdrowia oraz prowadząc
W ramach treningu ekonomicznego podopieczni, którzy znają wartość pieniądza i potrafią samodzielnie zadecydować o wydatkach co miesiąc otrzymują kieszonkowe, które wyliczane jest na podstawie frekwencji. W grudniu podopieczni zostali podzieleni na 3 grupy:
- 7 osób zostało wykluczonych z Treningu Ekonomicznego, ze względu na nieznajomość nominałów, brak znajomości zasad dysponowania pieniędzmi oraz planowania wydatków,
- 9 osób dokonuje zakupów samodzielnie, zna zasady posługiwania się pieniędzmi, robi to w sposób racjonalny, rozumie zasady treningu ekonomicznego,
- 14 osób potrzebuje wskazówek i pomocy terapeutów, zwłaszcza jeśli chodzi o dojście do sklepu czy na pocztę oraz przy przeliczaniu pieniędzy.
Trening ekonomiczny ma służyć zdobyciu umiejętności planowania wydatków i gospodarowania pieniędzmi. Podopieczni wydają kieszonkowe przede wszystkim na utrzymanie tel. komórkowych, prasę, płyty, ubrania, odkładają na wyjazdy i wycieczki, 2 osoby prowadzące samodzielne gospodarstwo domowe przeznaczają kieszonkowe na codzienne potrzeby.
Wycieczki, imprezy, konkursy
W roku 2008 uczestnicy WTZ brali udział w licznych imprezach i wycieczkach:
▪ uroczyste śniadanie wielkanocne,
▪ piknik rodzinny,
▪ jednodniowa wycieczka do Ciechocinka,
▪ wycieczka dwudniowa: Drzewociny,
▪ wizyty w kinie i w teatrze,
▪ impreza o charakterze integracyjno – kulturalnym: „Dni Kultury Brytyjskiej”,
▪ Ogólnopolski Konkurs Plastyczny „Świat Nikiforów”,
▪ Ogólnopolski Konkurs Plastyczny PFRON,
▪ III Wojewódzka Olimpiada Osób Niepełnosprawnych w Pabianicach,
▪ Zawody Sumo i Unihokeja organizowanych przez DPS Zgromadzenia Sióstr Służebniczek NMP
▪ andrzejki wraz z kadrą – wróżby,
▪ uroczysta wigilia,
▪ liczne spacery do pobliskiego parku,
▪ wspólnie obchodzone urodziny i imieniny podopiecznych.
Kadra
Do kadry Warsztatów Terapii Zajęciowej „Słyszę Serce” w 2008 roku zalicza się: kierownik WTZ, pięciu instruktorów terapii zajęciowej, dwóch rehabilitantów, psycholog, logopeda, pielęgniarka, pracownik administracyjny, kierowca, księgowa, sprzątaczka. W sumie przewidziano 13 etatów na 31 uczestników.
Do obowiązków kadry terapeutów oprócz prowadzenia zajęć warsztatowych należy prowadzenie dokumentacji tychże zajęć, czyli dzienników zajęć, książek uczestników, diagnoz, programów swoich pracowni oraz comiesięcznych sprawozdań.
W zakresie poszerzania kwalifikacji zawodowych instruktorzy terapii zajęciowej wzięli udział
w konferencjach i szkoleniach, także dotyczących aktywizacji zawodowej i społecznej podopiecznych oraz pozyskiwania funduszy unijnych:
szkolenia:
▪ Trening umiejętności społecznych – przygotowanie do prowadzenia projektu,
▪ MISARN –rozwój umiejętności życiowych dla młodych intelektualnie sprawnych, ale ruchowo niepełnosprawnych,
▪ Konferencja grupy rodzinnej – nowa metoda pomocy rodzinie,
▪ Agresja i autoagresja u osób niepełnosprawnych intelektualnie,
▪ Ocenianie i ewaluacja w procesie terapii,
▪ Rola krajoznawstwa i turystyki w życiu osób niepełnosprawnych,
▪ Organizacje pozarządowe a przedsiębiorczość społeczna.
warsztaty:
▪ Doskonalenie kadry w zakresie umiejętności wychowawczych i profilaktycznych.
konferencje:
▪ Kynoterapia jako forma wspomagająca rehabilitację osób z wadami rozwojowymi,
▪ VI ogólnopolska konferencja socjoterapii – Jak poznać świat nie ruszając się z miejsca,
▪ Arteterapia- drogą wyjścia z izolacji osób niepełnosprawnych, ( konferencja +warsztaty),
▪ Splot pomysłów na ekonomię społeczną.
seminaria:
▪ Zwiększanie możliwości samodzielnego funkcjonowania osób niepełnosprawnych w życiu społecznym, zawodowym i środowisku lokalnym.
W całej działalności WTZ „Słyszę Serce” udało się zebrać stałą grupę 31 podopiecznych, którzy korzystając z różnorakich oferowanych na warsztatach form terapii mają możliwość rozwoju psychofizycznego, zdobywania nowych umiejętności i kompetencji, w miarę możliwości usamodzielniania się, rozwijania własnych zainteresowań oraz poznawania przyjaciół. W szczególności
u tych osób, które uczestniczą w zajęciach od początku zauważono poprawę formy psychofizycznej, nabycie nowych umiejętności zarówno praktycznych jak i społecznych, rozbudzenie zainteresowań. Dzięki temu, że podopieczni czują się doceniani, ich nawet najmniejsze postępy są zauważane, nabrali wiary, że mogą pokonać trudności życiowe. Największe postępy można zaobserwować w zakresie motywacji i kompetencji pracy.
Priorytetem na rok 2009 będzie dalsza rehabilitacja i terapia uczestników, której celem ma być stopniowe usamodzielnianie się podopiecznych.
W 2008 roku dzięki wsparciu i współpracy z Urzędem Miasta Łodzi WTZ otrzymały możliwość pozyskania nowego lokalu na działalność przy ul. Sędziowskiej 8/10.
Imprezy okolicznościowe – frekwencja:
▪ „Jajko Wielkanocne” - 70 osób + goście specjalni
▪ Dzień Głuchego – 80 osób
▪ Zabawa Andrzejkowa (wróżby) – 60 osób
▪ Wieczór Wigilijny - 90 osób + goście specjalni
▪ działania rekreacyjne (basen) - uczestniczyło 42 osób
Punkt Konsultacyjno-Poradniczy dla Niesłyszących
Punkt Konsultacyjno-Poradniczy ściśle związany jest z działalnością Świetlico-Klubu, którego uczestnicy są głównymi beneficjentami świadczonych porad z dziedziny psychologii, ubezpieczeń, polityki społecznej. Osobą prowadzącą Punkt Konsultacyjno-Poradniczy jest Pan Ryszard Powązka – tłumacz przysięgły języka migowego, biegły sądowy ds.głuchoniemych.
|
KONSULTACJE W ZAKRESIE: |
ILOŚĆ UDZIELONYCH (OSOBOWO) PORAD I KONSULTACJI: |
Prawa karnego |
10 osób |
|
Prawa cywilnego |
13 osób |
|
Prawa administracyjnego |
9 osób |
|
Prawa pracy |
16 osoby |
|
Sprawy rodzinne |
28 osób |
|
Sprawy majątkowe |
17 osoby |
|
Różne problemy dnia codziennego |
31 osób |
RAZEM |
124 osób |
Socjoterapeutyczna Świetlica Środowiskowa „Słyszę Dzieciaka”
Socjoterapeutyczna Świetlica Środowiskowa „Słyszę Dzieciaka” przy ul. Wspólnej 6 w Łodzi jest miejscem gdzie spotykają się dzieci i młodzież z różnych środowisk. Są to dzieci niepełnosprawne jak i ich zdrowi rówieśnicy. Beneficjenci świetlicy, to dzieci z rodzin dysfunkcyjnych, zagrożone patologią społeczną bardzo często są to dzieci z rodzin o bardzo niskim statucie materialnym. Świetlica jest miejscem zapewniającym im opiekę, której często nie mają w domu, wsparcie, pomoc w nauce oraz organizację czasu wolnego. To powoduje, że dzieci zamiast spędzać czas na ulicy, spędzają go w sposób bezpieczny i konstruktywny.
W 2008 roku zajęcia w świetlicy odbywały się od poniedziałku do soboty w godz. 16.00 - 20.00. Dzieci podzielone były na 2 grupy według wieku (6-12 lat, 13 - 18lat).
Świetlica oferuje podopiecznym szereg działań ukierunkowanych na poprawę ich sytuacji, od dożywiania obejmującego dystrybucję pozyskanego od darczyńców jedzenia do domów oraz jednego pełnowartościowego posiłku podczas trwania zajęć świetlicowych, poprzez pomoc w nauce i odrabianiu lekcji, po zajęcia kompensacyjne, terapeutyczne i psychoedukacyjne.
Program świetlicy oparty został na wzbogaconej o elementy kształcenia międzykulturowego socjoterapii, w formie wykluczającej oddziaływania dyrektywne i zorientowanej na kreacji oddolnych inicjatyw sprzyjających demokratycznemu i wolnemu modelowi wychowania. Powyższy model doskonale sprawdza się w ramach funkcjonowania społeczności świetlicy, pełniąc zasadniczą rolę
w pracy nad korygowaniem postaw oraz eliminacją traum podopiecznych.
W ramach działalności Świetlicy, Międzynarodowe Stowarzyszenie Pomocy „Słyszę Serce” realizowało następujące projekty dla dzieci i młodzieży:
▪ ”Mozaika i Dialektyka - czyli wszystko co chciałbyś wiedzieć o Niemcach ale nie zdążyłeś zapytać Hegla, Nietschego i Ulrike Meinhof”
▪ „Nie chcę – Nie piję”
▪ „Skok w Dal”
▪ „Smaki Świata”
▪ „Pajacyk”
▪ „Półkolonie zimowe i letnie”
Ponad to nasza młodzież brała udział w:
▪ organizacji eventu Doliny Kreatywnej – programu stypendialnego – realizowanego przez Telewizję Polską
▪ cyklu szkoleniowym „Ekonomia na Ulicy” - realizowanym przez Fundację dla Polski we współpracy
z Street Kids International
▪ warsztatach teatralnych oraz festiwalu teatralnym „Wioska Teatralna” w Węgajtach pod Olsztynem
▪ cyklu warsztatowym oraz debacie „Edukacja Obywatelska” realizowanym przez Fundację ARTEEGO
i Narodową Agencją Programu „Młodzież w działaniu”
▪ cyklu szkoleniowym „Cyrkonja – pedagogika cyrku” realizowanym przez Fundację ARTEEGO,
▪ treningach samoobrony realizowanych przez Stowarzyszeniem Kravmaga Polska,
▪ programie edukacyjnym dla liderów i wychowawców "Jestem" realizowanym przez Centrum Służby Rodzinie w Łodzi
▪ międzynarodowej sesji fotograficznej realizowanej przez Fondation de France
PROGRAMY I PROJEKTY OKRESOWE
„Pozarządowa sieć punktów informacji o usługach rynku pracy” -
projekt finansowany ze środków Ministerstwa Pracy i Polityki Społecznej
w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego
W okresie od 01 luty 2007 r. do 31 marca 2008 r.
Celem projektu było zwiększenie dostępu bezrobotnych do kompleksowej informacji
o usługach świadczonych na ich rzecz przez instytucje rynku pracy. Cel ten osiągnięty został poprzez budowę Sieci 25 punktów Informacyjnych prowadzonych przez organizacje pozarządowe z woj. łódzkiego, które pracowały z osobami bezrobotnymi i ich rodzinami. W ramach projektu organizowane były seminaria, szkolenia dla osób prowadzących punkty, promocje Punktów informacyjnych jako źródła o instytucjach i usługach rynku pracy poprzez ogłoszenia w mediach i dystrybucje ulotek i plakatów
w woj. łódzkim. Projekt ten zakładał rozwijanie dialogu społecznego i włączenie partnerów społecznych do działań na rynku pracy mający na celu popularyzowanie idei aktywizacji zawodowej oraz sprzyjające zwiększaniu oddziaływania organizacji pozarządowych na rynku pracy.
Projekt wpisał się w łódzką strategię przeciwdziałania bezrobociu i rozwoju przedsiębiorczości,
w części dotyczącej włączenia NGO’s w działania na rzecz rynku pracy. Projekt miał charakter pilotażowy z możliwością rozwinięcia na całe województwo w kolejnych latach.
„BYŁO - NIE ZNACZY MINĘŁO” -
projekt finansowany ze środków Polskiej Fundacji Dzieci i Młodzieży
w ramach Programu Dobre Pomysły
W okresie od 1 sierpnia 2007 r. do 31 stycznia 2008 r.
Projekt realizowany był przez nieformalną grupę młodzieży Angels Of Darkness – utworzoną przez starszych podopiecznych Socjoterapeutycznej Świetlicy Środowiskowej „Słyszę Dzieciaka”. Polegał na tym, że dla dzieci z dwóch zaprzyjaźnionych Świetlic, Pogotowia Opiekuńczego oraz Domu Dziecka, młodzież przeprowadziła zajęcia w formie zabawy oraz warsztatów plastyczno – teatralnych
i fotograficznych, związanych z poznawaniem historii i kultury naszego miasta w przeciągu ostatnich 100 lat. Sami również przy tej okazji zapoznali się z historycznymi miejscami i zdarzeniami, o których nic do tej pory nie wiedzieli. Poszukiwali informacji historycznych w starych albumach, bibliotekach, Internecie; rozmawiali z rodzicami, dziadkami i nauczycielami. Celem projektu było: zaciekawienie dzieci historią
i kulturą Łodzi, pobudzenie ich wyobraźni, zaszczepienie tolerancji oraz chęci poznawania innych kultur. Młodzi sprawdzili się, jak wspaniale działają bez pomocy dorosłych.
„Rekreacja ruchowa osób niepełnosprawnych - uczestnictwo osób niepełnosprawnych w zajęciach sekcji sportowych i rekreacyjnych”
projekt współfinansowany ze środków Ministerstwa Sportu i Turystyki
W okresie od 01 czerwiec 2008 r. do 31 grudnia 2008 r.
Miejscem realizacji zadania były dwa ośrodki sportowe w Łodzi: Impuls Ośrodek Odnowy Biologicznej s.c. oraz MOSIR Wodny Raj. Celem projektu była poprawa stanu zdrowia i kondycji osób
z dysfunkcją narządu słuchu w starszym wieku. Osoby te zgłaszały poprawę samopoczucia oraz wzrost własnej sprawności fizycznej. Adresaci projektu w miarę własnych możliwości systematycznie uczestniczyli w zajęciach sekcji sportowych.
Zajęcia rozpoczęły się od czerwca i trwały do końca grudnia. W miesiącu sierpniu zajęć nie było ze względu na sezon urlopowy. Łącznie zajęcia trwały 27 tygodni. W poniedziałki odbywały się zajęcia na siłowni, we wtorki były zajęcia aquaareobicu, w środy była gimnastyka na sali oraz w czwartki dwie grupy miały zajęcia na pływalni. Uczestnicy byli zadowoleni, że mogą wspólnie uczestniczyć w zajęciach oraz, że były osoby posługujące się językiem migowym, które pomagały w kontaktach z instruktorami.
PÓŁKOLONIE ZIMOWE I LETNIE –
”Organizacja wypoczynku dla dzieci i młodzieży w miejscu zamieszkania” -
projekt prowadzony we współpracy ze Spółdzielnią Mieszkaniową
im. Władysława Jagiełły w Łodzi
W okresie 11 luty 2008 r. do 23 luty 2008 r. - PÓŁKOLONIE ZIMOWE
W okresie 1lipca 2008 r. do 31 lipca 2008 r. - PÓŁKOLONIE LETNIE
Uczestnikami półkolonii zimowych i letnich były dzieci od 7 do 17 lat. Turnus funkcjonował dla dwóch grup wiekowych (7 – 12 lat i 13 – 17 lat) – uczestnicy mieli odrębne zajęcia. Największą część uczestników stanowili podopieczni Socjoterapeutycznej Świetlicy Środowiskowej „Słyszę Dzieciaka”.
Zostały w pełni osiągnięte wszystkie zakładane cele, to jest:
▪ spędzanie czasu wolnego od nauki dzieci i młodzieży,
▪ zapoznanie dzieci i młodzieży z różnorodnymi formami kulturalnymi,
▪ wszechstronny rozwój fizyczny i duchowy uczestników kolonii,
▪ ukazanie pozytywnych wzorców codziennego życia,
▪ regeneracja sił witalnych,
▪ wskazanie dzieciom i młodzieży nowych form spędzania wolnego czasu.
Realizacja półkolonii zimowych i letnich przyniosła wymierne rezultaty w postaci:
▪ integracji dzieci i młodzieży,
▪ nauczania twórczego sposobu spędzania wolnego czasu, wspólnej zabawy i rekreacji,
▪ rozwinięcia zainteresowań artystycznych i sportowych,
▪ wykształcenia umiejętności nawiązywania prawidłowego kontaktu interpersonalnego z rówieśnikami,
▪ zdobycia nowych umiejętności,
▪ rozbudzenia różnorodnych zainteresowań dzieci i młodzieży,
▪ obniżenia zagrożenia wstąpienia w nieformalne grupy i środowiska przestępcze,
▪ wzrostu wiedzy i umiejętności zespołu realizującego program półkolonii.
Głównymi atrakcjami, które odbyły się podczas trwania półkolonii były:
▪ spotkania ze Strażą Miejską,
▪ wycieczki do Ogrodu Zoologicznego,
▪ wycieczki do Łagiewnik,
▪ wyjścia na basen „Wodny Raj”,
▪ wizyty w teatrze Pinokio
▪ biegi przełajowe dla starszej młodzieży i podchody dla dzieci młodszych,
▪ zajęcia ruchowe, teatralne, plastyczne i fotograficzne.
Przeznaczeniem półkolonii zimowych i letnich było zorganizowanie czasu wolnego od nauki dzieciom i młodzieży, które z przyczyny ubóstwa rodziców nie mogły wyjechać na obozy, wczasy, kolonie czy zimowiska.
„Pajacyk” – projekt finansowany ze środków Polskiej Akcji Humanitarnej
W okresie od 1 września 2008 r. do 20 czerwca 2008 r.
Przez cały okres trwania projektu dzieci spożywają w świetlicy obiady, w których przygotowaniu same uczestniczą.
„Wczesna Interwencja – działania konsultacyjno-interwencyjne dla osób uzależnionych, szkodliwie używających i eksperymentujących z substancjami psychoaktywnymi oraz ich rodzin” -
projekt finansowany ze środków Wydziału Zdrowia Publicznego UMŁ
W okresie od 1 kwietnia 2008r. do 24 października 2008 r.
Głównymi odbiorcami projektu były kobiety świadczące usługi seksualne, uzależnione, szkodliwie używające i eksperymentujące z substancjami psychoaktywnymi.
Celem głównym projektu były działania sprzyjające ograniczeniu szkód zdrowotnych i społecznych spowodowanych używaniem środków psychoaktywnych.
Powyższy cel został osiągnięty poprzez:
▪ motywowanie osób preferujących ryzykowne zachowania do ich zmiany
▪ przekazywanie i wzmacnianie właściwych nawyków zdrowotnych.
▪ zwiększenie dostępu do informacji o instytucjach świadczących pomoc specjalistyczną
Rezultatem tych działań przyczynił się do :
▪ poszerzenie wiedzy o HIV/AIDS
▪ bezpieczniejsze zachowania zdrowotne i społeczne
▪ przyjęcie odpowiedzialności za swoje zdrowie i zachowanie
„Szkolenie pracowników służb interwencyjnych z zakresu wiedzy na temat HIV/AIDS w ramach wojewódzkiego Programu zapobiegania HIV/AIDS” -
projekt finansowany ze środków Łódzkiego Urzędu Wojewódzkiego
W okresie od 1 września 2008r. do 15 grudnia 2008 r.
Celem ogólnym projektu było:
▪ przygotowanie pracowników służb interwencyjnych do ograniczenia ryzyka transmisji HIV;
▪ zwiększenie poziomu wiedzy pracowników Straży Miejskiej w województwie łódzkim na temat HIV/AIDS;
▪ weryfikacji własnych postaw i poglądów odnośnie problematyki HIV/AIDS;
▪ nabycie umiejętności oszacowania własnego ryzyka w sytuacjach ekstremalnych;
▪ zmniejszenie ryzyka transmisji HIV wśród pracowników Straży Miejskiej.
W ramach projektu przeprowadzono cykl szkoleń z zakresu wiedzy na temat HIV/AIDS skierowanych dla funkcjonariuszy Straży Miejskiej z Tomaszowa Mazowieckiego, Piotrkowa Trybunalskiego i Pabianic.
Każde szkolenie obejmowało następujące elementy :
▪ część teoretyczna : cel -wiedza teoretyczna przekazana w ilości i na poziomie podstawowym;
▪ część praktyczna : cel - umiejętności praktyczne, świadomość zagrożeń i własnych postaw;
▪ postawy : cel - rozpoznanie istotnych postaw, odpowiedzialna postawa, wolna od dyskryminacji
i stygmatyzacji wobec osób żyjących z HIV;
▪ motywowanie i wspieranie : cel – zmotywowanie do zastosowania swojej wiedzy w praktyce.
„Smaki Świata” – poznawanie kuchni innych narodów -
projekt finansowany ze środków Wydziału Edukacji UMŁ
W okresie od 21 stycznia 2008 r. do 28 grudnia 2008 r.
Projekt zakładał zrealizowanie cyklu warsztatów kulinarnych (połączonych z opowieściami
i oglądaniem filmów tematycznych), mających na celu zaszczepienie w dzieciach ze środowisk marginalizowanych postaw akceptacji i poszanowania dla odmienności, a co za tym idzie ograniczenie zjawiska wykluczenia społecznego wśród dzieci. Zajęcia warsztatowe, prowadzone były w myśl idei wielokulturowości przez doświadczony zespół pedagogów, animatorów kultury i specjalistów w zakresie przeciwdziałania dyskryminacji oraz liderów młodzieżowych.
„Organizacja kampanii informacyjnej - opracowanie, wydanie, dystrybucja materiałów informacyjno - edukacyjnych skierowanych do osób podejmujących ryzykowne zachowania” -
projekt finansowany ze środków Łódzkiego Urzędu Wojewódzkiego
W okresie od 7 listopada 2008r. do 15 grudnia 2008 r.
W ramach projektu zostały opracowane materiały informacyjno-edukacyjne (ulotki, plakaty), których odbiorcami były osoby podejmujące ryzykowne zachowania. Materiały te zostały wydane
i rozprowadzane wśród grupy docelowej przez naszych pracowników ulicznych.
„Nie chcę – Nie piję” - rozwijanie umiejętności pozwalających na uniknięcie sytuacji związanych z niebezpieczeństwem używania substancji psychoaktywnych, poprzez wykształcenie podstawowych umiejętności interpersonalnych –
projekt finansowany ze środków Wydziału Edukacji UMŁ
W okresie od 21 stycznia 2008 r. do 28 grudnia 2008 r.
Projekt skoncentrowany był na przeprowadzeniu zajęć interaktywnych w trakcie których młodzież uzyskała podstawową wiedzę z zakresu:
▪ mitów związanych z poszczególnymi substancjami;
▪ niebezpieczeństw związanych z używaniem najpopularniejszych substancji psychoaktywnych;
▪.związku używania substancji psychoaktywnych z podejmowaniem niebezpiecznych
i nieodpowiedzialnych zachowań;
▪ wpływem używania substancji na zachwianie więzi społecznych i struktury rodzinnej osoby używającej;
▪ związku używania substancji psychoaktywnych z ryzykiem zakażenia chorobami wirusowymi i STI;
▪.umiejętności pozwalających na uniknięcie sytuacji związanych z niebezpieczeństwem używania substancji psychoaktywnych.
”Mozaika i Dialektyka - czyli wszystko co chciałbyś wiedzieć o Niemcach,
ale nie zdążyłeś zapytać Hegla, Nietschego i Ulrike Meinhof” - poznawanie wielokulturowości -
projekt finansowany ze środków Fundacji im. Stefana Batorego
W okresie od 1 lipca 2008 r. do 30 grudnia 2008 r
Projekt był kontynuacją jego dwóch poprzednich edycji: realizowanego w 2006 r. projektu „Mozaika, poznanie – tolerancja – akceptacja” oraz „Mozaika 3 D – podróż w czasie i przestrzeni” zrealizowanego w 2007 r. Cykl już u początków realizacji zakładał, że zostaną przeprowadzone trzy jego edycje, w trakcje których młodzież będąca odbiorcą oraz współrealizatorem cyklu zapozna się z kulturami współtworzącymi oblicze przedwojennej Łodzi. W latach ubiegłych zajęliśmy się kulturą żydowską oraz rosyjską, w tym roku szukaliśmy śladów kultury niemieckiej. Dzięki jego realizacji dokonaliśmy pewnego podsumowania działań oraz wprowadziliśmy element syntezy, który pozwolił młodzieży zrozumieć, że główną silą napędową społeczeństw i jednostek jest poznawanie się nawzajem, tolerancja
i akceptacja. Tegoroczny projekt to również zmiana perspektywy z jakiej uczyliśmy się wielokulturowości. Była to próba zrozumienia, że nie ma kultur żydowskiej, rosyjskiej, polskiej, niemieckiej zamkniętych w swoistych enklawach. Kultury te tworzą i tworzyły mozaikę, której całość nie jest tylko prostą sumą dodania do siebie różnokolorowych szkiełek, lecz pewną holistyczną wizją.
Powstało kilka wystaw zdjęć i film o tolerancji. Za niewątpliwy sukces uznajemy to, że projekt
w znacznej mierze realizowany był samodzielnie przez bezpośrednich odbiorców (przy niewielkiej zaledwie pomocy ze strony kadry). Aktywny udział dzieciaków w realizacji nie związany był z naciskami z naszej strony, ale wynikał z samoistnej potrzeby działania.
Sukcesem jest również to, że odbiorcy programu wykazują coraz mocniejsze przywiązanie do idei tolerancji, starając się na swój sposób samodzielnie ją propagować oraz wyrażać swój sprzeciw wobec aktów ksenofobii z jakimi przychodzi im się spotykać.
„Skok w Dal” - Wspieranie sportowych form spędzania czasu wolnego -
projekt finansowany ze środków Wydziału Sportu UMŁ
W okresie od 15 lutego 2008r. do 15 grudnia 2008 r.
W ramach projektu odbywały się systematycznie następujące zajęcia sportowe:
▪ nauka pływania i aerobic w ramach zajęć w wodzie,
▪ trening ogólnorozwojowy dla młodzieży starszej (15-18 lat),
▪ treningi piłki nożnej.
Dzięki realizacji projektu osiągnięto zakładane cele:
▪ rozbudzenie aktywności sportowej młodzieży zagrożonej wykluczeniem społecznym,
▪ pozytywny wpływ na rozwój fizyczny i poprawę stanu zdrowia beneficjantów projektu,
▪ rozpropagowywanie wśród młodzieży zdrowego i aktywnego stylu życia,
▪ zainteresowanie młodzieży sportem, jako doskonałą formą spędzania czasu oraz wyrażania siebie.
▪ zapobieganie wykluczeniu społecznemu dzieci i młodzieży,
▪ ograniczenie liczby młodzieży używającej środki psychoaktywne,
▪ ograniczenie wśród beneficjantów zachowań aspołecznych,
▪ ograniczenie liczby dzieci i młodzieży pozostającej bez opieki,
▪ zainteresowanie rozwojem fizycznym najbliższego otoczenia beneficjantów projektu.